About...

Geluk bij een ongeluk..

Ons kerstdorpje, inclusief mooi verlichte krans

Eind oktober schreef ik over de nieuwe dingen die op mijn pad kwamen, de inspiratie die ik had en dat ik het bloggen weer op ging pakken. Nou, pakte dat even anders uit voor mij de afgelopen weken! Ik zal maar bij het begin beginnen.

Sinds een paar jaar weet ik dat ik PCOS heb, oftewel Polycysteus Ovarium Syndroom. Kort samengevat betekent dit dat ik een hormonale afwijking heb waarbij de eisprong vaak uitblijft. Ik zal een volgende blog meer uitleg geven over PCOS. Een van de gevolgen van PCOS voor mij is dat ik dus een hele onregelmatige cyclus heb, ik ben hooguit 2 of 3 keer per jaar ongesteld. Nu lijkt dat misschien niet zo heel erg, maar het is simpelweg niet gezond. En als ik dan dus ongesteld ben, dan ben ik dus ook echt een week niks waard. Het vreet energie, ik ben super emotioneel en heb alleen maar snaaizin (lees: zin in chocolade, ijs en andere oh zo lekkere, maar ongezonde dingen). Al met al was dat dus al een week waarin ik dus niks gedaan kreeg en mijn hoofd niet stond naar bloggen en schrijven.

De donderdag na die ellendige week had ik een dag waarop ik op zich wel productief was, maar toch voelde ik me niet zo geweldig. Ik weet niet waarom, maar het was echt zo’n baaldag. En die dag werd alleen maar slechter, want ’s middags ben ik van de trap gevallen. Ik gleed uit en stuiterde zo’n 8 treden naar beneden. Op de een of andere manier heb ik het voor elkaar gekregen om niet op mijn rug en hoofd te vallen, mijn kont heeft alle klappen opgevangen (is die dikke kont nog ergens goed voor, haha!) Ik was enorm blij dat Daan die dag thuis aan het werk was, want wat voelde ik me rot. Ik had zo’n pijn, ik ben in mijn bed gekropen en heb een flink potje zitten janken..

Maar goed, de afgelopen weken kon ik dus heel weinig, want gewoon zitten zat er niet in (leuke woordspeling hihi). Ik kon alleen liggen en na een week een beetje voorover geleund op een stoel hangen. Gelukkig bleek na een bezoek aan de huisarts dat ik vooral mijn spieren en pezen (nooit geweten dat ik er zoveel had daar) behoorlijk gepijnigd heb, mijn stuitje was niet gekneusd of gebroken. Het is nu bijna drie weken geleden en ik kan weer bijna alles, wat ben ik daar blij om! Ook wandelen gaat weer goed, dus ik kan weer naar buiten, yes! En nu dat de kerst er weer aankomt, heb ik onze boom en kerstdorpje maar weer eens uit de dozen gehaald en het binnen gezellig gemaakt, heerlijk!

Onze kerstboom in wit, goud en bruin

Dus, november was me het maand je wel.. Maar na al dit ongeluk komt er ook geluk om de hoek piepen: ik heb de afgelopen weken dus tijd zat gehad om te brainstormen, na te denken, inspiratie op te doen en te bedenken hoe ik dit jaar tot een goed einde ga brengen en het volgende jaar goed ga beginnen. Tijd die ik anders waarschijnlijk niet had genomen om eens goed stil te staan bij alles, maar had volgepropt met dingetjes die nog moeten. Die dingetjes moeten nog steeds wel, maar met hernieuwde energie is dat toch een stuk makkelijker en leuker!

2 Reacties

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *