Boeken

Review: Jenny Colgan – De kleine bakkerij aan het strand.

“Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn: Polly maakt van haar hobby haar beroep – ze wordt bakker. En dat in Cornwall, op een romantisch eiland met een overschot aan mannen: precies de juiste remedie voor een lege bankrekening en een gebroken hart. Maar haar oude bakkerij is een bouwval en het kan heel koud zijn aan zee – daarbij het onthaal van sommige eilandbewoners nog kouder. Gelukkig heeft Polly Neil, een kleine papegaaiduiker met een gebroken vleugel. Al snel koopt de helft van het eiland stiekem Polly’s heerlijke zelfgebakken broden, en als Neil weer kan vliegen, voelt Polly zich steeds meer thuis. Alleen met de liefde gaat het lastiger dan verwacht…”

Dit boek is het eerste deel in een serie van Jenny Colgan over Polly Waterford. Het verhaal gaat over een jonge vrouw die een nieuw leven begint op het kleine eiland, Mount Polbearne, dat twee keer per dag, met laag water, met een weg verbonden is met het vaste land. Haar oude woonplaats, Plymouth, is drie kwartier rijden verderop, dus ze kan altijd op bezoek bij haar beste vriendin Kerensa.

Alle begin is moeilijk, maar het wordt Polly al snel duidelijk dat haar nieuwe leven op het eiland soms echt lastig kan zijn. Haar nieuwe woning, een appartementje boven een oude verwaarloosde bakkerij, is allesbehalve goed onderhouden, en haar huisbaas mevrouw Manse is een oudere norse vrouw. Al snel sluit ze vriendschap met Tarnie, Jayden, Kendall en de andere vissers die elke dag met hun vissersboot aanleggen in de haven waar ze vanuit haar appartement op uit kijkt. Polly vindt een gewonde papegaaiduiker, ze verzorgt hem en noemt hem Neil. Ze worden de beste maatjes maar als Neils vleugel is genezen wordt het tijd om hem uit te laten vliegen zodat hij bij zijn soortgenoten kan leven. Toch weet Neil steeds weer de weg terug naar Polly te vinden, uiteindelijk leeft hij bij haar als een soort huisdier.

Polly heeft als hobby brood bakken, ze zou graag de verwaarloosde bakkerij onder haar appartement nieuw leven inblazen. Helaas krijgt ze een hoop commentaar en tegenwerking van mevrouw Manse, die de enige bakkerij op het eiland runt. Dat de meeste mensen op het eiland niet te spreken zijn over haar bakkunsten, lijkt ze niet te willen weten. Volgens haar moet vooral het eiland blijven zoals het is, dat Polly er toevallig wil wonen is prima, maar mevrouw Manse staat niet open voor welke verandering dan ook. Door een onverwachte situatie die Polly en mevrouw Manse dichter bij elkaar brengt, besluiten ze om samen te gaan werken. Als dan ook het eiland steeds populairder wordt en er meer toeristen van het vaste land komen, gaan de zaken steeds beter.

Op het vaste land, waar Polly graag in de velden gaat wandelen, komt ze een keer langs een klein huisje. Daar treft ze de Amerikaanse Huckle, een jonge man die tijdelijk op het huisje past, voor de bijen zorgt en honing probeert te verkopen. Polly en Huckle krijgen een hechte band, maar over zijn verleden blijft Huckle een beetje vaag.

Hoe verder in het verhaal, hoe meer mensen je leert kennen en je krijgt een goed beeld van hoe het leven op het eiland is. Jenny Colgan schrijft vlot, je zit meteen goed in het verhaal. Er gebeuren nog veel meer dingen en je leeft echt mee met de personen.

Ik kon het boek bijna niet wegleggen. Voor mij is een romantisch verhaal gecombineerd met koken en bakken als ook het leven op een eiland de perfecte mix voor een goed boek! Ik ben dan ook erg benieuwd naar deel 2: Zomer in de kleine bakkerij en deel 3: Winter in de kleine bakkerij. Zodra ik die gelezen heb, schrijf ik natuurlijk ook daar een review over!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *